Scary Prank Call & Fake Chat

ანალიზის ავტორი AppCompare

თუ მეგობრებისთვის უწყინარი, მაგრამ დამაჯერებელი საშიში ხუმრობის მოწყობა გინდა, Scary Prank Call & Fake Chat საინტერესო გასართობი თამაშია. ჩემი შთაბეჭდილებით, ის უფრო მოკლე სოციალური გართობისთვის არის შექმნილი, ვიდრე ხანგრძლივი სათამაშო გამოცდილებისთვის: იდეა მარტივია, ეფექტი კი მთლიანად იმაზეა დამოკიდებული, ვის და რა მომენტში გაუგზავნი ზარს ან ჩატს.

ჩემთვის მისი ყველაზე რეალისტური გამოყენება წინასწარ დაგეგმილი, կարճ ხუმრობაა და არა შემთხვევითი փորձարկում. მაგალითად, სახლში მეგობრებთან ფილმის երեկոյիას կարող ես აპი ჯერ შენს ტელეფონზე გახსნა, ხმა შეამოწმო და მხოლოდ მაშინ მოამზადო, როცა საუბარი მშვიდად მიდის და იცი, რომ მონაწილეებს ასეთი იუმორი მოსწონთ. ასე აპი შეიძლება პატარა სცენის ნაწილი გახდეს და არა მოულოდნელი შეწყვეტა, რომელიც საღამოს უხერხულობას უქმნის.

სიჩქარის მოლოდინი და მოკლე სცენის დაგეგმვა

ამ თამაშის შემთხვევაში სიჩქარე მხოლოდ იმაზე არ არის დამოკიდებული, რამდენად სწრაფად იხსნება აპი. ხუმრობის დამაჯერებლობას ისიც განსაზღვრავს, მზად გაქვს თუ არა ტელეფონი და იცი თუ არა, როგორ შეწყვიტო ეფექტი. თუ სცენის შუაში მენიუების ძებნა ან ხმის რეგულირება მოგიწია, მოულოდნელობის განცდა სწრაფად ქრება. ამიტომ მე წინასწარ გავივლიდი მთელ პროცესს მარტო და მხოლოდ შემდეგ გამოვიყენებდი მეგობრებთან.

ეს მიდგომა განსაკუთრებით გამოგადგება, თუ აპს ჯგუფურ სიტუაციაში ამზადებ. თავიდანვე გადაწყვიტე, ვინ იწყებს ჩვეულებრივ საუბარს, ვინ უგზავნის ზარს და ვინ ხსნის ხუმრობას. წინასწარი შეთანხმება ერთი თანამონაწილით სცენას უფრო ბუნებრივს ხდის, თუმცა ზედმეტი დაგეგმვა არ ღირს: თუ ყველა ნაბიჯი ხელოვნურად გამოიყურება, მეგობარი შეიძლება ხუმრობის დაწყებამდე მიხვდეს, რომ რაღაც ხდება.

თამაშის ფორმატი მოკლე რეაქციაზეა გათვლილი, ამიტომ მისგან ხანგრძლივი დატვირთული სათამაშო სესიის მოლოდინი არ მექნებოდა. თუ გინდა საღამოს განმავლობაში მრავალჯერადი და მუდმივად ახალი გართობა, უფრო მრავალფეროვანი საშინელებათა თამაში ან მეგობრებთან ნებაყოფლობითი ჯგუფური აქტივობა უკეთ დაგაკმაყოფილებს. აქ მთავარი მომენტი ერთჯერადი მოულოდნელობაა და არა საათობით შესასწავლი შინაარსი.

როცა ტელეფონს რამდენიმე ადამიანი იყენებს

წვეულებაზე ან ოჯახურ შეკრებაზე აპის გამოყენებისას ხშირად რამდენიმე ადამიანი ახლოსაა, ამიტომ ხუმრობა მხოლოდ იმ მეგობრის რეაქციით არ განისაზღვრება, ვისაც ზარს უგზავნი. გარშემომყოფებმა შეიძლება ყველაფერი დაინახონ ან ხმამაღალი ეფექტით შეწუხდნენ. ჩემი რჩევაა, სცენა მშვიდ გარემოში და მცირე წრეში დაგეგმო; ასე უკეთ აკონტროლებ ხმას და უფრო ადვილად ამჩნევ, კომფორტულად გრძნობს თუ არა თავს ის ადამიანი, ვისზეც ხუმრობ.

ასევე გაითვალისწინე, რომ ყველას არ სურს საკუთარი რეაქციის სხვების წინაშე გამოხატვა. თუ მეგობარი მოულოდნელ ზარზე დაიბნა, მის გარშემო სიცილი ან კამერისკენ ტელეფონის მიბრუნება შეიძლება თავად ხუმრობაზე უფრო უხერხული გახდეს. ასეთ სიტუაციაში სწრაფად უთხარი, რომ ეს თამაშია, და ნუ ეცდები რეაქციის გახანგრძლივებას. კარგი ხუმრობის საზომი არა შიშის სიმძლავრე, არამედ ისაა, შეძლებს თუ არა მეორე ადამიანი მის დასრულების შემდეგ მშვიდად სიცილს.

წაიკითხეთ არჩევანის გაკეთებამდე

---

Flightradar24: როგორ აქცევს ფრენების ყურება ცნობისმოყვარეებს საზოგადოებად

როცა რიტმი წყდება, რამდენად საიმედოა Tiles Hop

Spotify მუსიკას არჩევს ჩვენთან ერთად და ჩვენს ნაცვლად

Xiaomi-ის ამინდის აპზე გადასვლა: როდის ღირს და რას დაკარგავთ

ფერების შევსების მშვიდი რიტუალი: რატომ გვიზიდავს Coloring Games

eBay-ის აპი: იშვიათი ნივთების ძიება და გაყიდვა მოთმინებას მოითხოვს

---

კიდევ ერთი პრაქტიკული განსხვავებაა ერთი ადამიანის ტელეფონით ჩვენებასა და მისთვის ზარის გაგზავნას შორის. თუ გსურს, რომ მეგობარმა თავად მიიღოს მოულოდნელი ზარი, ჯერ დარწმუნდი, რომ შერჩეული მომენტი მისთვის მისაღებია. თუ ამაზე დარწმუნებული არ ხარ, უფრო უსაფრთხოა ეკრანზე ეფექტი თავად აჩვენო და რეაქცია ერთად ნახოთ. ეს ნაკლებად მოულოდნელია, მაგრამ ბევრად მეტ კონტროლს ტოვებს ორივე მხარეს.

თამაში Joy Buzz Games-ის შექმნილია და უფასოდ ვრცელდება. მაღაზიაში ის საშიში ხუმრობის ზარის სახელით არის წარმოდგენილი, თუმცა მისი კონცეფცია მხოლოდ ზარზე არ ჩერდება — აქ მთავარი როლი აქვს საშინელებათა პერსონაჟთან ვიდეოზარის იმიტაციასა და მეგობრების შეშინებას ხმოვანი ეფექტებით. ეს არის სხვადასხვა ტიპის მსუბუქი გასართობი თამაში, რომელიც საუკეთესოდ მუშაობს მაშინ, როცა მონაწილეები ხუმრობის ხასიათზე არიან და არავინ ელოდება სრულფასოვან საშინელებათა თამაშს.

როგორ მუშაობს ეს იდეა რეალურ სიტუაციაში

პირველი გამოყენებისას ყველაზე მნიშვნელოვანი არა რთული მექანიკა, არამედ სწორი მომენტის შერჩევაა. მაგალითად, შეგიძლია მეგობარს დაურეკო მაშინ, როცა ის სახლშია და ჩვეულებრივ საუბარს ელოდება. საშიში სახის ან ხმის მოულოდნელი გამოჩენა შეიძლება სასაცილო აღმოჩნდეს, მაგრამ შედეგი დიდად არის დამოკიდებული ადამიანის ხასიათზე. ერთისთვის ეს კარგი ხუმრობა იქნება, მეორესთვის კი უბრალოდ ხმაურიანი და ზედმეტად ხელოვნური სცენა.

ჩემი აზრით, საუკეთესო შედეგს მაშინ მიიღებ, როცა წინასწარ იცი, რომელი მეგობარი აფასებს ასეთ იუმორს. შემთხვევით ადამიანთან ან ისეთთან, ვისაც ძლიერი შფოთვა აქვს, აპის გამოყენება არ ღირს. ხუმრობა მხოლოდ მაშინ მუშაობს, როცა მეორე ადამიანს შეუძლია მასზე სიცილი, ამიტომ მოულოდნელობა არ უნდა გადაიქცეს უხერხულობაში.

ვიდეოზარის ფორმატი ამ ტიპის აპებს ჩვეულებრივი სურათის ან ტექსტური შეტყობინებისგან განასხვავებს. ზარის მიღების მომენტი ბუნებრივად იწვევს ყურადღებას, ხოლო ეკრანზე საშიში პერსონაჟის გამოჩენა უფრო სწრაფ რეაქციას იწვევს. ამავე დროს, ეფექტი ხანმოკლეა: ერთხელ თუ მეგობარმა გაიგო, რა ტიპის აპია, შემდეგი ზარი უკვე ნაკლებად დამაჯერებელი გახდება.

ამიტომ მე მას ერთჯერად ხრიკად არ შევხედავდი. უფრო სწორად, ეს არის პატარა გასართობი ინსტრუმენტი მეგობრების წრეში, რომელიც შეიძლება გამოიყენო დაბადების დღის, ფილმის საღამოს ან ჯგუფურ ჩატში გაჩენილი ხუმრობის დროს. თუ ეძებ ისტორიას, პერსონაჟების განვითარებას ან რთულ დავალებებს, აქ სხვა ტიპის გამოცდილება დაგჭირდება.

რა უნდა გაითვალისწინო გამოყენებამდე

საშიში ხმები და მოულოდნელი ვიზუალური ელემენტები ყველასთვის კომფორტული არ არის. ხმამაღალ გარემოში ზარის ეფექტი შეიძლება სუსტად ისმოდეს, ყურსასმენებით კი პირიქით, ზედმეტად მკვეთრი აღმოჩნდეს. მე გირჩევდი, პირველ გამოყენებამდე თავად შეამოწმო ხმა დაბალ დონეზე და მხოლოდ შემდეგ გაუგზავნო სხვას. ეს პატარა ნაბიჯი ამცირებს როგორც უხერხულობის, ისე ზედმეტი შეშინების რისკს.

კიდევ ერთი პრაქტიკული რჩევაა, არ გამოიყენო აპი ისეთ დროს, როცა ადამიანს შეიძლება რეალური საგანგებო ზარი ელოდებოდეს. სამსახურში, გზაში ან ღამით უცნობი შეტყობინების იმიტაციამ შეიძლება სრულიად არასწორი რეაქცია გამოიწვიოს. მეგობრულ გარემოში მისი ძალა სწორედ კონტროლირებულ მოულოდნელობაშია და არა სხვისი რეალური ნერვიულობის გამოწვევაში.

თუ ხუმრობას ჯგუფურად აწყობ, წინასწარ შეთანხმებული ერთი თანამონაწილე დაგეხმარება. მაგალითად, ერთმა მეგობარმა შეიძლება ჩვეულებრივი საუბარი დაიწყოს, მეორემ კი სწორ მომენტში საშიში ზარი გაუგზავნოს. ასეთი სცენარი უფრო ბუნებრივად გამოიყურება, ვიდრე ერთმანეთის მიყოლებით შემთხვევითი ზარების გაგზავნა. ეს არის ერთ-ერთი ყველაზე სასარგებლო მიდგომა, რადგან აპის ეფექტს თავად სოციალური კონტექსტი აძლიერებს.

უფასო გამოყენება და ხარჯვის საკითხი

თამაში უფასოა, რაც ამცირებს დაწყების ბარიერს. შეგიძლია უბრალოდ დააყენო და ნახო, რამდენად მოგწონს მისი სტილი, სანამ გადაწყვეტ, ღირს თუ არა მისი დატოვება ტელეფონში. თუმცა უფასო ხელმისაწვდომობა ავტომატურად არ ნიშნავს, რომ ყველა შესაძლო გამოყენება ერთნაირად კომფორტული იქნება. აპის არჩევისას მე ყურადღებას მივაქცევდი იმას, რამდენად ხშირად გაწყვეტს ის ხუმრობის მომენტს და რამდენად მარტივად შეძლებ მის დახურვას.

ხარჯვის კუთხით ყველაზე გონივრული მიდგომა ასეთია: არ დააყენო მოლოდინი, რომ ეს სრულფასოვანი ფასიანი საშინელებათა თამაშია. აქ ღირებულება მოდის მოკლე გართობიდან და არა ხანგრძლივი პროგრესიდან. თუ შენთვის მნიშვნელოვანია ბევრი სცენა, მუდმივი განბლოკვები ან თამაშის შიგნით განვითარება, სხვა კატეგორიის პროდუქტი უფრო სამართლიანი არჩევანი იქნება. ამ აპის შემთხვევაში მე მას უფასო გასართობად შევაფასებდი და არა ისეთ თამაშად, რომელშიც დიდი დროის ან ფულის ჩადებას ვგეგმავდი.

მაღაზიის გვერდზე მითითებული საშუალო შეფასება 3,4-ია, რაც ჩემთვის მიანიშნებს, რომ გამოცდილება ყველასთვის ერთნაირად დამაკმაყოფილებელი არ არის. დაახლოებით 4,8 ათასი შეფასება აჩვენებს, რომ აპი ბევრმა ადამიანმა სცადა, ხოლო ათ მილიონზე მეტი ინსტალაცია იმას ნიშნავს, რომ იდეამ ფართო აუდიტორიას მიაღწია. ამ ციფრებს მე პოპულარობის ნიშნად მივიჩნევდი, მაგრამ არა ხარისხის გარანტიად.

შეფასებების წაკითხვისას მხოლოდ საშუალო ქულაზე დაყრდნობა არ ღირს. ასეთ აპებში მომხმარებლის კმაყოფილება დამოკიდებულია მოწყობილობაზე, ხმაზე, მეგობრების რეაქციაზე და იმაზე, რამდენად დამაჯერებლად გამოიყურება კონკრეტული სცენა. ერთი ადამიანისთვის ხუთწუთიანი ხუმრობა საკმარისი იქნება, მეორეს კი უფრო მრავალფეროვანი და განმეორებით საინტერესო შინაარსი დასჭირდება.

პროგრესის ნაცვლად სოციალური ეფექტი

ჩვეულებრივი თამაშებისგან განსხვავებით, აქ მთავარი პროგრესი, ჩემი დაკვირვებით, შენს უნარშია — სწორად შეარჩიო დრო, ადამიანი და სიტუაცია. არ ველოდი კლასიკურ დონეებს, პერსონაჟის გაძლიერებას ან რთულ მიზნებს, რადგან აპის ძირითადი იდეა ზარისა და ჩატის იმიტაციით შექმნილი მოკლე რეაქციაა. ამიტომ მისი შეფასება იმავე კრიტერიუმებით, რომლითაც სათავგადასავლო ან სტრატეგიულ თამაშს შევაფასებდით, უსამართლო იქნებოდა.

ამასთან, სოციალური ხუმრობის ფორმატს საკუთარი შეზღუდვა აქვს. პირველი გამოყენება, როგორც წესი, ყველაზე ეფექტურია. შემდეგ მეგობარი უკვე იცის, რომ შენ შეიძლება მოულოდნელი საშიში ზარი გაუგზავნო. ამის გამოსასწორებლად მე სცენარს ხშირად არ გავიმეორებდი და ერთსა და იმავე ადამიანს ზედიზედ არ შევაწუხებდი. აპის ძალა იშვიათობაშია; ხშირი გამოყენება მას სწრაფად აქცევს პროგნოზირებად ხმაურად.

თუ გინდა, რომ ხუმრობა უფრო ბუნებრივი გამოვიდეს, წინასწარ მოიფიქრე მოკლე მიზეზი, რატომ შეიძლება იმ მომენტში ვიდეოზარი შემოვიდეს. მაგალითად, ჯგუფურ საუბარში შეგიძლია ჩვეულებრივი თემა წამოჭრა და მხოლოდ მაშინ გამოიყენო ეფექტი, როცა ყველა ყურადღებით არის. ასეთ შემთხვევაში აპი დამოუკიდებელ თამაშად კი არ აღიქმება, არამედ მეგობრულ სცენარში ჩასმულ ხელსაწყოდ.

აქ კიდევ ერთი მნიშვნელოვანი trade-off არის კონტროლი და მოულოდნელობა. რაც უფრო ნაკლებად უხსნი მონაწილეებს, რა ხდება, მით უფრო ძლიერი შეიძლება იყოს რეაქცია, მაგრამ მით უფრო დიდია უხერხულობის ალბათობაც. მე ყოველთვის ვამჯობინებდი ზომიერ სცენარს: მოკლე ზარს, დაბალ ხმას და სწრაფ განმარტებას, რომ ეს მხოლოდ ხუმრობა იყო. ეს განსაკუთრებით მნიშვნელოვანია მაშინ, როცა ადამიანს საშიში თემები ზოგადად არ მოსწონს.

რამდენად სამართლიანია კონკურენტულ თამაშებთან შედარება

ეს აპი კონკურენტული თამაში არ არის. აქ არ არსებობს მოწინააღმდეგის დამარცხება, რეიტინგში ასვლა ან სხვებზე უკეთესი შედეგის მიღება. ამიტომ სამართლიანობა სხვა რამით იზომება: რამდენად მკაფიოა ხუმრობის მიზანი, რამდენად კონტროლირებადია გამოცდილება და რამდენად პატივს სცემს ის ადამიანს, ვისაც უგზავნი.

ჩვეულებრივ საშინელებათა თამაშში მოთამაშე თავად ირჩევს, როდის დაიწყოს სცენა და შეუძლია შეწყვიტოს თამაში. ყალბი ზარის შემთხვევაში კონტროლი ნაწილობრივ მეორე ადამიანზე გადადის, რადგან ის მოულოდნელ შეტყობინებას იღებს. ეს განსხვავება მნიშვნელოვანია. თუ მეგობარს მშვიდი, ნებაყოფლობითი გართობა ურჩევნია, ინტერაქტიული საშინელებათა თამაში უკეთესი ალტერნატივა იქნება.

ჩვეულებრივ ჩატთან შედარებით, ამ აპის უპირატესობა ემოციური დასაწყისია: ზარი ან ვიდეოკავშირი უფრო სწრაფად იპყრობს ყურადღებას, ვიდრე ტექსტი. მაგრამ ჩვეულებრივი ჩატი უფრო მოქნილია, რადგან შეგიძლია საუბარი ნელა ააწყო და მეორე ადამიანის რეაქციას დააკვირდე. თუ მიზანი ხანგრძლივი როლური ხუმრობაა, რეალური მესენჯერი შეიძლება უკეთესად გამოგადგეს. თუ გინდა მოკლე, მოულოდნელი მომენტი, აქაური ფორმატი უფრო შესაბამისია.

კიდევ ერთი განსხვავებაა სანდოობა. მეგობარი, რომელიც უკვე იცნობს შენს ხუმრობებს, შეიძლება მალე მიხვდეს, რომ საშიში ზარი ყალბია. უცნობ ადამიანებზე ან საჯარო სივრცეში გამოყენება კი არასათანადოა, რადგან მათ არ აქვთ წინასწარი ურთიერთობა შენთან და ვერ იციან, როგორ უნდა მიიღონ ეს. ჩემი შეფასებით, აპი ყველაზე სამართლიანად მუშაობს ახლო მეგობრების მცირე წრეში, სადაც საზღვრები უკვე ცნობილია.

ვისთვის გამოდგება და ვინ უნდა გამოტოვოს

მე მას ვურჩევდი მომხმარებელს, რომელსაც მოსწონს მოკლე სოციალური ხუმრობები, საშინელებათა თემატიკა და მეგობრების რეაქციებზე დაფუძნებული გართობა. ასევე შეიძლება საინტერესო იყოს მათთვის, ვინც აწყობს სახლში პატარა წვეულებას და სურს საუბარში მოულოდნელი, მაგრამ მარტივი ელემენტის დამატება. აპის გამოყენებას განსაკუთრებული სათამაშო გამოცდილება არ სჭირდება — მთავარი კრეატიული მიდგომაა.

ამავე დროს, ის არ არის კარგი არჩევანი მათთვის, ვინც ეძებს სრულფასოვან საშინელებათა თავგადასავალს, ღრმა სიუჟეტს ან ხანგრძლივ პროგრესს. არც მათ ვურჩევდი, ვისაც არ მოსწონს ხმოვანი მოულოდნელობები ან სხვისი შეშინება უხერხულად ეჩვენება. თუ შენთვის მნიშვნელოვანია ზუსტი კონტროლი, გამჭვირვალე თამაშის წესები და განმეორებით მაღალი ხარისხის შინაარსი, ტრადიციული საშინელებათა თამაში ან ნებაყოფლობითი მულტიმოთამაშე უკეთესი არჩევანი იქნება.

ასაკობრივი ნიშნული 12+ არის, ამიტომ მშობელმა ან მეურვემ უნდა გაითვალისწინოს ბავშვის ხასიათი და საშიში შინაარსის მიმართ მისი მგრძნობელობა. ასაკობრივი შეფასება თავად არ გვიჩვენებს, კონკრეტულ ბავშვს მოეწონება თუ არა ასეთი ხუმრობა. ჩემი პრაქტიკული რჩევაა, აპი პირველად უფროსმა შეამოწმოს და შემდეგ გადაწყვიტოს, რამდენად შესაფერისია ოჯახურ გარემოში.

ვერსია, მოწყობილობა და გამოყენების კომფორტი

აპის მიმდინარე ვერსია 4.4.3-ია და ის მუშაობს Android 7.0-დან. ეს კარგი ამბავია მათთვის, ვისაც შედარებით ძველი Android ტელეფონი აქვს და მხოლოდ ახალი სისტემებისთვის შექმნილი თამაშების გამო მოწყობილობის შეცვლა არ სურს. თუმცა ძველი სისტემის მხარდაჭერა თავისთავად არ ნიშნავს, რომ ყველა ტელეფონზე ვიდეო, ხმა და ზარის იმიტაცია ერთნაირად იმუშავებს.

სანამ მეგობარს გაუგზავნი, მე რამდენიმე მარტივ შემოწმებას გავაკეთებდი: დავაკვირდებოდი, სწორად ისმის თუ არა ხმა, რამდენად სწრაფად იხსნება ეკრანი და მარტივად იკეტება თუ არა სცენა. ეს განსაკუთრებით საჭიროა მაშინ, როცა აპს წვეულებაზე ან ჯგუფურ სიტუაციაში იყენებ. ხუმრობის ეფექტს სწრაფი რეაქცია სჭირდება; თუ ამ დროს დიდხანს ეძებ ღილაკს ან აპი ნელა იტვირთება, სცენა კარგავს ბუნებრიობას.

ასეთი გამოყენებისას ტელეფონის შეტყობინებებისა და ზარის ჩვეულებრივ ფუნქციებსაც ყურადღება უნდა მიაქციო. არ ღირს აპზე დაყრდნობით ისეთი სცენის დაგეგმვა, სადაც რეალური კომუნიკაცია შეიძლება გამოგრჩეს. მე მას უფრო ცალკე გასართობ მომენტად გამოვიყენებდი და არა ისეთ რამედ, რაც მთელი დღის განმავლობაში ჩართული უნდა მქონდეს.

ნდობა და საბოლოო შეფასება

ნდობის თვალსაზრისით, ჩემთვის მთავარი არის გამოყენების წესი. აპის საშიში ფორმატი შეიძლება სახალისო იყოს, მაგრამ ის არ უნდა გამოიყენო სხვისი პირადი შიშების, ჯანმრთელობის მდგომარეობის ან რთული სიტუაციის წინააღმდეგ. მეგობრისთვის წინასწარ ცნობილი საზღვრების პატივისცემა უფრო მნიშვნელოვანია, ვიდრე ყველაზე ძლიერი რეაქციის მიღება.

სანდოობის შეფასებისას ასევე მნიშვნელოვანია, რომ მომხმარებელმა თავად შეამოწმოს აპის ქცევა საკუთარ მოწყობილობაზე. პირველივე ცდაზე მეგობართან გამოყენება ცუდი იდეაა, რადგან შეიძლება ხმა, ვიდეო ან ინტერფეისი ისე არ იმუშაოს, როგორც ელოდი. ჩემი მიდგომა იქნებოდა: ჯერ საკუთარი ტელეფონით ტესტი, შემდეგ ერთ ახლო მეგობართან მოკლე და მსუბუქი ხუმრობა, ბოლოს კი გადაწყვეტილება, ღირს თუ არა აპის ხშირად გამოყენება.

Joy Buzz Games-ის ეს თამაში ჩემთვის არის მარტივი, უფასო სოციალური გასართობი და არა ღრმა სათამაშო გამოცდილება. მისი ძლიერი მხარეა მოულოდნელი ვიდეოზარისა და საშიში ხმების კომბინაცია, ხოლო მთავარი სისუსტე — ის, რომ ეფექტი სწრაფად კარგავს სიახლეს და მთლიანად დამოკიდებულია გარემოზე. ათ მილიონზე მეტი ინსტალაცია აჩვენებს ფართო ინტერესს, თუმცა 3,4-იანი საშუალო შეფასება მახსენებს, რომ ასეთი ფორმატი ყველასთვის არ მუშაობს.

საბოლოოდ, Scary Prank Call & Fake Chat ღირს საცდელად, თუ გინდა მეგობრებთან მოკლე ხუმრობა და მზად ხარ, პასუხისმგებლობით შეარჩიო სამიზნე და დრო. მე მას არ დავტოვებდი ტელეფონში მუდმივი თამაშისთვის, მაგრამ კონკრეტული საღამოს ან მეგობრული სცენარისთვის შეიძლება გამოგადგეს. გამოიყენე ზომიერად, წინასწარ შეამოწმე ხმა და ეფექტი, ხოლო თუ მეორე ადამიანს აშკარად არ სიამოვნებს, მაშინვე შეწყვიტე — ამ აპის საუკეთესო ვერსია ის არის, სადაც ბოლოს ორივე მხარე იცინის.